Prawne odmiany kontraktów reasekuracyjnych

Reasekuracja jest instrumentem transferu ryzyka pomiędzy zakładem ubezpieczeniowym (asekutorem/cedentem) a reasekuratorem, który pozwala na zwiększenie tzw. pojemności ubezpieczeniowej tego pierwszego. Potocznie rzecz ujmując, jest więc ubezpieczeniem zakładu ubezpieczeniowego, dzięki któremu może on objąć ochroną ubezpieczeniową ryzyka lub sumy ryzyk o ponadprzeciętnej wartości.

Zakres zobowiązań asekuratora i reasekuratora określają zapisy umowy reasekuracyjnej. W praktyce ubezpieczeniowej wyodrębnić możemy 3 rodzaje takowych umów.

Kontrakt reasekuracji fakultatywnej

Umowa reasekuracji fakultatywnej znajduje zastosowanie w odniesieniu do kontraktu opiewającego na transakcję zabezpieczenia ryzyka jednorodnego (lub grupy ryzyk jednorodnych), który dozwala na swobodę decyzyjną w zakresie ustalania zakresu reasekuracji zarówno po stronie asekuratora jak i reasekuratora. Innymi słowy, w umowie reasekuracji fakultatywnej asekutor nie jest związany żadnymi ograniczeniami w kwestii wysokości oferowanego ryzyka (może zaoferować częściowe lub nawet całkowite pokrycie ryzyka), natomiast reasekurator cieszy się pełną swobodą w kontekście akceptacji oferowanego udziału (może przyjąć część lub całość oferowanego ryzyka).

Kontrakt reasekuracji obligatoryjnej

W kontrakcie reasekuracji obligatoryjnej reasekurator obliguje asekuratora do cedowania nań określonego procentu z każdego podejmowanego ryzyka ubezpieczeniowego i jednocześnie zobowiązuje się do jego pokrycia (stąd obligatoryjność), pod warunkiem, iż przekracza on pierwotnie ustaloną wysokość, do której asekurator ponosi pełną odpowiedzialność. Kontrakt reasekuracji obligatoryjnej reguluje także wysokość wynagrodzenia dla reasekuratora, które zazwyczaj stanowi określony procent składki pobranej przez cedenta.

Kontrakty mieszane (często zwane umowami fakultatywno-obligatoryjnymi)

Kontrakty mieszane stanowią umowy typu open cover. Przez takowe rozumie się umowy w których cedent ma pełną swobodę w zakresie tego jakie ryzyka oraz jaka wysokość tych ryzyk będzie przekazywana na rzecz reasekuratora. Reasekurator jest zobowiązany jest do przyjęcia udziału w ryzyku cedenta, na uprzednio ustalonych warunkach. Zazwyczaj wynagrodzenie reasekuratora ustalane jest indywidualnie (ryzyka nietypowe), ale występują wariacje kontraktów mieszanych, gdzie jest ono określone w sposób proporcjonalny. Warto jednakże podkreślić, iż kontrakty mieszane występują w praktyce bardzo rzadko, ponieważ rodzą znaczące niebezpieczeństwo dla reasekuratora, który może ucierpieć w w wyniku tzw. antyselekcji ryzyka przez cedenta. Tzn. przy kontraktach mieszanych istnieje prawdopodobieństwo, iż asekurator przekaże reasekuratowi udział w ryzykach, w których prawdopodobieństwo wystąpienia szkody graniczy z pewnością.




Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Prawo ubezpieczeniowe, ubezpieczenia odszkodowania, dzialalnosc ubezpieczeniowa, ubezpieczenia finansowe, odszkodowania powypadkowe, zadoscuczynienie za blad, odszkodowania powypadkowe, zakład ubezpieczeniowy, PZU, Hestia, Warta, ubezpieczenia pomostowe, odszkodowania za blad medyczny, ubezpieczenia gospodarcze, agent ubezpieczeniowy, tanie ubezpieczenia