Indie – rynek ubezpieczeniowy

Indyjski rynek ubezpieczeniowy jest rynkiem dość młodym w porównaniu z rynkami ubezpieczeniowymi krajów starej Europy. Aczkolwiek, obecnie jest to jeden z najdynamiczniej rozwijających się rynków na świecie.

Zalążkiem działalności ubezpieczeniowej w Indiach był Oriental Life Insurance Company – towarzystwo ubezpieczeń na życie o bardzo skromnej linii produktowej, oferujące ubezpieczenia tylko dla wybranych. W pierwszych kilku latach od momentu powstania towarzystwa, tj 1818 roku, do grona uprzywilejowanych zaliczali się tylko majętni Europejczycy pracujący w ramach kontraktów zagranicznych w Kalkucie. Kilka lat później, z racji niespodziewanego boomu ubezpieczeniowego, pośrednio wywołanego niedostępnością produktu, pośrednio jego zaletami, oferta produktowa została udostępniona szerszej grupie odbiorców.

Chłonność rynku oraz sukces Oriental Life, zbudowany de facto na niczym, wywołał szybkie zainteresowanie inwestorów zagranicznych i niemal natychmiastowy  napływ obcego kapitału. Działalność ubezpieczeniowa ze względu na nienasycony rynek oraz naturalną dla Azjatów ciekawość, została okryta mianem ‚drugiego złota’ (Indie, są znane z wysokiej jakości czystego złota, które na tamtejszym rynku było produktem powszechnie dostępnym i stosunkowo tanim). Dodatkową zachętą do szeroko zakrojonych procesów inwestycyjnych był brak jakichkolwiek barier prawnych i administracyjnych. Rynek zaczął się więc naturalnie poszerzać i wypełniać się nowymi podmiotami. W 1850 do gry wszedł Triton Insurance Company, który jako pierwszy podmiot na rynku oferował ubezpieczenia majątkowe. Kolejnymi podmiotami były Bombay Mutual (1871) i Empire of India (1897). W 1907 powstał pierwszy zakład ubezpieczeń oferujący ubezpieczenia z obydwu działów – India Mercantile Insurance Limited. Do końca pierwszej dekady na rynku indyjskim operowało już ponad 20 zakładów ubezpieczeniowych.

Szybki, wręcz ponadnaturalny, wzrost popularości działalności ubezpieczeniowej wynikał również z mętnej i mało dokładnej regulacji sektora ubezpieczeniowego. Na początku tak na prawdę o ubezpieczeniach w Indiach wiedziano mało. Stąd w embrionalnym stadium rozwoju regulacja Indyjskiego rynku ubezpieczeniowego oparta była o kanwę British Insurance Act (od 1907). Z czasem natomiast sytuacja i specyfika rynku zmusiła rząd Indyjski do bardziej wyczerpującej regulacji rynku ubezpieczeniowego, oraz takiej, która uwzględniałaby w pełni rodzimy system normatywny. Pierwszym krokiem w tym kierunku był Life Insurance Act 1912 – ustawa uważana za dzieło indyjskiej myśli prawnej, ponieważ była to jeden z nadłużej konstruowanych tekstów prawnych. Dopełnieniem tego dzieła był Indian Insurance Companies Act uchwalony w 1928. W 1938 roku nastąpiło scalenie obydwu tych ustaw.

Nazbyt szybki rozwój sektora ubezpieczeniowego oraz znikome stosowanie się do regulacji prawnych obcych podmiotów (projawił się problem korupcji) sprowokowały rząd indyjski do nacjonalizacji sektora ubezpieczeniowego, która została sfinalizowana pod koniec 1956 roku. Za jednym zamachem w ręce państwa wpadło ponad 254 zakładów ubezpieczeniowych i towarzystw ubezpieczeń wzajemnych. Był to proces konieczny do zachowania kontroli nad sektorem oraz nad niekontrolowanym rozrostem ubezpieczeniowego podziemia.

Rynek ubezpieczeniowy w niezmienionej formie funkcjonował do 1999 roku, kiedy to za sprawą zaleceń Komitetu Malhotra (1994 r.) ponownie został otwarty na zasady wolnokonkurencyjne i obcy kapitał (choć tylko do granicy 26% udziału). Wówczas powstał także nowoczesny nadzór rynkowy pod postacią the Insurance Regulatory and Development Authority (IRDA).

Współczesny rynek ubezpieczeniowy w Indiach ma niewiele wspólnego z trudną przeszłościa, będąc obecnie jednym z największych i najnowoczśniejszych rynków światowych o średnim rocznym tempie wzrostu rzędu 15-20% oraz wartości 3% narodowego produktu brutto. Dynamikę rozwoju rynku ubezpieczeniowego najlepiej obrazuje fakt, iż od 1999, czyli od momentu ‚uwolnienia sektora ubezpieczeń’ do roku 2003 rynek urósł aż o 11% i był 19-tym największym rynkiem ubezpieczeniowym na świecie i 5-tym rynkiem regionu. Obecnie wartość ta jest znacznie wyższa ze względu na znaczącą liberalizację prowadzenia działalności ubezpieczeniowej oraz z racji rozproszenia usług ubezpieczeniowych – mowa szczególnie o bancassurace i microfinance. Istotny wpływ na rozwój rynku miała także konsekwentnie poszerzana oferta produktowa. Według prognoz opartych na bieżących wskaźnikach rozwoju, przewiduje się iż w 2014 roku penetracja rynku będzie wynosić aż 4.4% dla sektora ubezpieczeń życiowych i 0.9% dla sektora ubezpieczeń majątkowych. The Boston Consulting Group wskazuje, iż do 2020 roku indyjski rynek ubezpieczeniowy powinien znależć się w pierwszej 15 na świecie.

Oto tabela wzrostu indyjskiego sektora ubezpieczeń na życie w latach 2000-2011

Poniżej podstawowe dane o penetracji rynku

Zestawienie wydatków na systemy IT w indyjskim sektorze ubezpieczeniowym

A oto struktura rynku

Zestawienie dynamiki rynku na podstawie przyrostu składki zakładów ubezpieczeniowych – sektor non-life

Bardziej ciekawskich zapraszam do pobrania szczegółowego opracowania indyjskiego rynku ubezpieczeniowego Dr Tapen Sinhy, które znajduje się tutaj.




Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Prawo ubezpieczeniowe, ubezpieczenia odszkodowania, dzialalnosc ubezpieczeniowa, ubezpieczenia finansowe, odszkodowania powypadkowe, zadoscuczynienie za blad, odszkodowania powypadkowe, zakład ubezpieczeniowy, PZU, Hestia, Warta, ubezpieczenia pomostowe, odszkodowania za blad medyczny, ubezpieczenia gospodarcze, agent ubezpieczeniowy, tanie ubezpieczenia