Harmonizacyjne dylematy-cz. II

Poprzedni wpis (poświęcony teoretycznym rozważaniom na temat harmonizacji prawa ubezpieczeniowego w UE) należałoby uzupełnić o opis aktualnych problemów prawodawcy europejskiego, dotyczących  wyboru jej metody i zakresu. Pewne wskazówki możemy znaleźć w zielonej księdze Komisji w sprawie ustanowienia europejskiego prawa umów oraz w stosownej rezolucji Parlamentu Europejskiego, dotyczących ogólniejszego tematu – wprowadzania zasad europejskiego prawa umów.

Wybór metody regulacji

Wyróżnić możemy kilka potencjalnych sposobów harmonizacji, które może wykorzystać prawodawca europejski.

1. Opublikowanie wyników prac grupy ekspertów

Jest to działanie podobne do prac Grupy Restatement, niewymagające żadnego zatwierdzenia na poziomie UE. Prawodawca liczyłby na dobrowolne ujednolicenie prawa ubezpieczeń w krajach członkowskich z wykorzystaniem tekstu jako inspiracji, co byłoby raczej długotrwałe i nieefektywne.

2. Oficjalny zestaw narzędzi dla prawodawców

To dokument (komunikat, decyzja) Komisji bądź porozumienie międzyinstytucjonalne  w sprawie zestawu narzędzi wykorzystywanych  jako punkt odniesienia dla opracowywania nowego, a oceny dotychczasowego prawa. Byłoby to stosunkowo łatwe do wprowadzenia, ale nie mogłoby w sposób wiążący zagwarantować spójnego stosowania prawa unijnego na szczeblu krajowym.

3. Zalecenie Komisji

Zalecenie to instrument zachęcający państwa członkowskie albo do dobrowolnego zastąpienia swojego prawa pożądanym prawem europejskim, albo do włączenia prawa europejskiego jako regulacji opcjonalnej (alternatywnej). Unia Europejska miałaby przy tym wykorzystywać doświadczenia USA. Zalecenie takie byłoby niewiążące dla państw członkowskich. Zagwarantowałoby im znaczną swobodę, ale wiązałoby się z ryzykiem niespójnego i niekompletnego podejścia do kwestii harmonizacji.

4. Rozporządzenie ustanawiające opcjonalny instrument

Rozporządzenie wprowadziłoby do prawa krajowego 27 państw członkowskich kompleksowy i możliwie niezależny zestaw przepisów prawa, które strony mogłyby wybierać jako prawo właściwe dla umowy. Zapewniałoby ono podmiotom gospodarczym i ich kontrahentom alternatywny zestaw przepisów (tzw. opt-in), który może być stosowany z ich woli jako tzw. „drugi system krajowy”. Taka regulacja zapewniałaby działanie zgodne z zasadą pomocniczości (subsydiarności) nie naruszając prawodawstwa krajowego, ale stworzyłaby też pewne zamieszanie prawne. Instytucje UE opowiadają się za wyborem właśnie tej metody regulacji jako najbardziej kompromisowej, zapewniającej jednocześnie jurysdykcję (udział) Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w kontroli stosowania prawa.

5. Dyrektywa

Dyrektywa w sprawie europejskiego prawa ubezpieczeń prowadziłaby do harmonizacji prawodawstwa  poszczególnych krajów na podstawie wspólnych norm minimalnych. Jednakże taki sposób harmonizacji niekoniecznie prowadzi do spójnego wdrożenia i interpretacji przepisów, gdyż wiele lokalnych odrębności prawnych może zostać utrzymanych w mocy.

6. Rozporządzenie ustanawiające europejskie  prawo ubezpieczeń

Rozporządzenie tego typu  wprowadzałoby zespół przepisów zastępujących dotychczasowe prawo państw członkowskich. Przepisy te obowiązywałyby w odniesieniu do umowy ubezpieczenia  nie na podstawie wyboru stron, lecz z mocy prawa krajowego. Takie rozwiązanie naruszałoby jednak unijne zasady pomocniczości i proporcjonalności.

Problemy regulacyjne  związane z harmonizacją

Same instytucje UE przyznają, że rodzi wiele problemów:

  • konieczność uwzględnienia prawa precedensowego,
  • potrzebę wzięcia pod uwagę dotychczasowych konwencji międzynarodowych (np. porozumienie GATS)
  • możliwy efekt “równania w dół”- kraje o bardziej restrykcyjnym prawie będą dążyć do osiągnięcia tylko zakładanego unijnego minimum,
  • konieczność zapewnienia skuteczności zharmonizowanego prawa na całym obszarze UE w aspekcie transgranicznym (np. poprzez powiązanie go z europejskim nakazem zapłaty)




Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Prawo ubezpieczeniowe, ubezpieczenia odszkodowania, dzialalnosc ubezpieczeniowa, ubezpieczenia finansowe, odszkodowania powypadkowe, zadoscuczynienie za blad, odszkodowania powypadkowe, zakład ubezpieczeniowy, PZU, Hestia, Warta, ubezpieczenia pomostowe, odszkodowania za blad medyczny, ubezpieczenia gospodarcze, agent ubezpieczeniowy, tanie ubezpieczenia